İstanbul'un ortası Gözü yaşlı bir trafik ışığı Boş bıraktıkça zalimleşir İnsanın vicdansızı Işığın yanında bir ağaç Dimdik ama tutsak...

Tabiatın dilinde Hep aynı hakikat İçimde can bulurken Sayısız kere sayısız hayat Sadece insan Bu kadar saygısız ve hoyrat Yakaladığına...