Gizlenmemiş bir yürekti Gizem
Gördüğünü yüzlerine söyleyebilen
Kendi küçüktü belki ama
Duyguları büyüktü Gizem'in
Bir kız çocuğu, daha on yaşında
Fakat öğretmenine sahip çıkabilendi mesela
Hem de valiye karşı icabında
Makama değil, makarnaya hiç değil
Marifete saygı duyan
Bir kız çocuğuydu, asil mi asil
Arsız suratlarda tokat gibi patlayan
Haksızlığın karşısında başkaldıran parlayan
Yırtık botlarına inat
Hayattan alacağım var der gibi
Baştan aşağı hakikat ve sebat
Gördüğünü yüzlerine söyleyebilen
Kendi küçüktü belki ama
Duyguları büyüktü Gizem'in
Bir kız çocuğu, daha on yaşında
Fakat öğretmenine sahip çıkabilendi mesela
Hem de valiye karşı icabında
Makama değil, makarnaya hiç değil
Marifete saygı duyan
Bir kız çocuğuydu, asil mi asil
Arsız suratlarda tokat gibi patlayan
Haksızlığın karşısında başkaldıran parlayan
Yırtık botlarına inat
Hayattan alacağım var der gibi
Baştan aşağı hakikat ve sebat
Sinsice kuşatırken halkının melaneti
Direnirken Gizem'in sarsılmaz azmi, ümidi
Sarılmıştı sadece dersine ailesine
Nefes aldırmazken memleket halleri
Nefes aldırmazken memleket halleri
İstifasızlık illetine bile isyankar yüreği
Fakirim diye başkan yardımcısı yapmadı
Öğretmenim beni
İstemiyorsanız bırakabilirim
Diyebilecek kadar haysiyetli
Gizemin yaşına sığmayan adaleti
Çalışmak o yaşta
Merdivenleri silmektir bazen apartmanda
Anneye yardımın ayıbı olmaz ki
Çabalamaktır soğukta elleri çatlak ve ıslak
Ve paranı alamamak sonunda
Bu mudur yaşamak
Bu mudur hak ve hayat
Nasıl isyan etmesin bunlara
Atmakta direnen soylu bir kalp
Devşirilmemiş bir yürekti Gizem
Gördüğünü dervişler gibi söyleyebilen
Islak ayaklarıyla demirlemişti yoksulluğa
Delik botlarıyla sudan izler bırakırken ardında
Sanki tez gideceğini bilirmiş gibi
Erkenden büyüdü dillere destan isyanıyla
Daha on yaşında belki
Ama hakikati haykırabilendi
Suratlarımızın tam ortasına
Utancımızdı
Ayağındaki yırtık lastik botlar
Ve çoktan yıkılmalıydı
Ayağa düşmüş yalancı makamlar
Ağızlarımızda sakız gibi
Hak, hukuk, yoksulluk
Güldük sadece her fırsatta, güdük güdük
Hayatı sulandırdıkça suçlandırdık
Yaşatmaz yasaklarla putlandırdık
Doldurduk taşırdık yasaklandırdık
Gizem yok artık
Çok büyük bir kAYIP
On iki yaşını bile göremeden
Göçüp gitti kızcağız
Yazık ki ne yazık!
Milleti onu çok üzdü
Üstüne utanmadan katıla katıla güldü
Devleti hiç sorma
Yüzyıllardır sadece kendiyle meşguldü
Tatlı tamam penye haftaya
Demesine kalmadan annesi kızına
Yumdu gözlerini hayata
Ablasıyla yan yana
Anne çaresizdi ve pişman
Dedi keşke çalsaydım!
Beş paralık penyeydi ama
Alamadım kızım inan..!
Medeniyetsizliğin
Ne ilk ne de son kurbanıydı Gizem
Kahkahalı kalabalıkları anlayamaz bakışları
Neye gülüyor bu kalıbına tükürdüklerim
Der gibi
Nasıl da manalı
Gözlerimin önünde sanki şu an
Unutamam
Kulaklarımda yankılanır hala
Dudaklarından dökülen
O haklı ve hırçın isyanı:
Gülmeyin ha!
Bir şey anlatıyorum ben burda!
Bu yaptığınız insanlığa sığar mı..!
Yazan
L. KIZILTOPRAK
(2026)
Bu içerik Kuzey Kalesi tarafından hazırlanmıştır.









