EkoŞiir | Millet Caddesindeki Ağaç

İstanbul'un ortası

Gözü yaşlı bir trafik ışığı

Boş bıraktıkça zalimleşir

İnsanın vicdansızı

Işığın yanında bir ağaç

Dimdik ama tutsak

Ağacın yanında insanlar

Birlikte ama çorak

Hele o Bakışlar

Nasıl da bıçak bıçak

Ve kavuşulacak ormanlar

Ah onlar

Ne kadar da uzak

Trafiğin kıyısında bir ağaç
O değil insanlar ona muhtaç

Aşağılıklara komşu gövdesi

Enine boyuna aşağı yukarı

Kesiklerle kaplı

Hem bedeni hem güveni

Kanlı ve irili ufaklı

Kırmızı yandıkça yayalara

İşkence başa sarar çıplak ağaca

Ellerinde anahtar

Sarar etrafını insanlar

Yırtar sanki derisini

Sipsivri tırnaklar gibi

O testere dişli minik baltalar

Bitmek bilmez kırmızı ışığa esareti

Burnunda tüterken yeşilliklere hasreti

kanatırlar ağacı doyasıya

Kazırlar kurbanlarının kabuğuna 

Kanlı kurumlarını yara yara

Ne kadar da hevesli herkes

Payına düşen çiziği atmak için

Hepimiz kendine mukaddes

Çevresine zalim ve keskin

Yetsin artık!

Bitsin

Sonu gelsin

Bu gözü doymaz

Soysuz şiddetin..!

                                       

İstanbul'un ortası

Gözü yaşlı, eli kanlı

Ve zorla suç ortağı

Bir trafik ışığı

Durdurmak istese de aceleci araçları

Susturmak ağacın o köklü çığlıklarını

Yetmez

Ne gücü ne haykırışı

Geçit vermez

Toprağına yabancılığı

Millet caddesindeki bu ağaç

Gövdesiyle bir anıt

Anlattıklarıyla bir çığlık

Ve aziz milletimiz söylemine

Ne kadar korkunç bir yanıt..!

Yazan

L. KIZILTOPRAK

Bu içerik Kuzey Kalesi tarafından hazırlanmıştır.